DSC09371Karlosen artikuluari erantzuteko zorian egon nintzen argitaratu Soka pentsioen erreforman. Eta horrela ari nintzen, baina aurrera egin ahala konturatu nintzen erantzuna nahikoa ona zela artikulu berri baterako. Espero dut Karlosek axola ez izatea.

Hasieran izenburu hau bururatu zitzaidan: “Eguberriak Benidormen pasatzeko aukera ematen dion pentsio batekin erretiroa hartzeko urte mordoa falta zaizkion currela baten gogoetak”. Baina luzeegia zen niretzat. Eta pentsioen erreformaren aurka, titulua erdira murriztu dut.

Lehenik eta behin, esango dizut, Karlos, ados nagoela zure gogoeta gehienekin. Eta zurea abiapuntutzat hartuta, erreformaren sustatzaileen aldetik konpondu ezin izan ditudan edo/eta erantzunik aurkitu ez dudan kontraesanen moduko berri batzuk gehitu nahi nituzke. Hona hemen burura datozen berdinak:

– Esaten da kutxa ez dela denboran jasangarria, hala ere, azken urteotan BPGa ez da hazteari utzi. Herrialdeko enpresarik handienak esponentzialki hazi dira eta, oro har, ekonomia ere bai. Kutxa lanaren errentaren arabera betetzen bada eta azken hamarkadetan ekonomia asko hazi bada, nola da posible kutxa hustea? Sortzen den aberastasuna justuago ez banatzea izan al daiteke? Diru-sarrera baxuenen soldata gero eta txikiagoa da?

– Harritzen nauen beste alderdi bat iragazgaitzezko kutxa itxi zoriontsua da. Inor ez da harritzen gerra Estatuko Aurrekontu Orokorren bidez finantzatzen dugula eta, hala ere, pentsaezina iruditzen zaigu pentsioek PGEren ekarpenik txikiena izatea. Eta alderantziz soberakin handia dagoenean? Finantzatzeko tresna ona izango litzateke

– Gainera, Europako gazteen langabeziarik handiena dugu eta gazteei laguntzeko zaharrak lan egiten ditugu hezurrak hautsi arte. Uste dut logikoa litzatekeela gazteak, osasuntsu eta indartsuak, mandoak bezala lan egitea, adinekoek pixkanaka lan-merkatutik alde egin dezaten. Tira, ezer ez, guztiz kontrakoa. Atzo txiste oso on bat entzun nuen, zioena ez dela Alemaniako maila ekonomikora heltzea, guregana itzultzea baizik. Horregatik, gure gazteak Alemaniara bidaltzen ditugu.

– Aurrekoarekin lotuta, ez dut inor entzun egiten den lanbide-jardueraren arabera neurri honek duen eraginari buruz hitz egiten. Badirudi errepideak asfaltatzen dituen currelaren lana bere bulego girotua atera gabe bide horiek marraztu dituen ingeniariaren berdina dela. Inork ez du aztertu langile gisa bizi-itxaropenaren eta bizitza erabilgarriaren iraupenaren arteko erlazioa. Espainiar medikuek asko izango lukete esateko zentzu honetan.

Horrek guztiak lan-merkatuaren erreformaren antzekoa iruditzen zait. Eztabaida alboratuak, kontrako iritzien zentsura mediatikoa, eta behin erreformak onartuta, emaitza negargarriak.

Eta honetan guztian argazkiko sindikatuen papera deitoratu samarra iruditzen zait. Tamaina horretako erreforma bat aprobetxatzen saiatzea ustez ordezkatzen dituzten langileei irain bat baino ez da. Dena den, sindikatuen papera (teorikoa behintzat) ona iruditzen zait sistema ekonomiko osoarentzat, indarrak orekatu eta alderdi guztiak eraginkorragoak izatera behartzen dituelako. Analogia bat jartzearren, benetako lehia duen merkatu baten edo enpresa gutxi batzuek monopolizatutako merkatu baten arteko aldea, non enpresen artean benetako lehiarik ez zegoen eta bezeroen gehiegikeria sistematikoa zen (ikus Espainian telekomunikazioen merkatua).

Bukatzeko, hedabideek argi esaten ez duten arren, hau guztia honakoa dela iruditzen zait. Emeki esaten dizut ez dutela nire maileguen interesa igoko: (hau guztia da azkenean bankuek pentsio-plan pribatu bat saldu ahal izateko. Alegia, gure aurrezkiaren zati handi bat 38 5etarako gordetzen dute. urteak beranduago hileroko diru-laguntza txiki bat emateko txikitotxo batzuk puxta kalean).